จักรวรรดินิยม

บุคาริน เสนอว่าปรากฏการณ์จักรวรรดินิยมคือ “การเป็นสากลนิยม และชาตินิยมของทุนพร้อมกัน” คือทุนพยายามขยายข้ามพรมแดน แต่อาศัยอำนาจรัฐชาติช่วยเสมอ ในประเด็นนี้ทั้ง อาเลคซ์ คาลินนิคอส และ เดวิด ฮาร์วี นักมาร์คซิสต์ปัจจุบัน ย้ำว่าจักรวรรดินิยมเป็น “จุดนัดพบของสองสิ่งที่ขัดแย้งกันในลักษณะวิภาษวิธี” คือความชาตินิยมของรัฐ และความสากลนิยมของทุน เราแยกสองสิ่งนี้ออกจากกันไม่ได้ ทุนไม่ได้ละทิ้งรัฐกับพรมแดนในการข้ามไปมีกิจการในต่างประเทศแต่อย่างใด และรัฐชาติกับการปกป้องพรมแดนไม่ได้สูญหายไปเลย

กำเนิดและความเสื่อมของศาสนาพุทธในอินเดีย

ตอนแรกศาสนาพุทธเชื่อว่าสงครามที่เคยมีบ่อยๆ เป็นเรื่องสิ้นเปลือง จึงมีการปฏิเสธ “ความรุนแรง” มีการต่อต้านระบบวรรณะและความเชื่อในเทพเจ้าที่รองรับระบบวรรณะ และมีการปฏิเสธเทพเจ้าพร้อมกับเน้นเหตุผลจนใกล้เคียงกับระบบคิดแบบ “วัตถุนิยม” นอกจากนี้มีการแลกเปลี่ยนความคิดแบบ “วิภาษวิธี” กับปรัชญากรีกแต่ในไม่ช้าความก้าวหน้าเริ่มชะลอตัว เพราะรัฐและระบบการปกครองทางชนชั้นกลายเป็นอุปสรรค์ต่อความสร้างสรรค์

มองสังคมผ่านปรัชญา วิภาษวิธีวัตถุนิยมประวัติศาสตร์

การรวม “วิภาษวิธี” และ “วัตถุนิยมประวัติศาสตร์” เป็นสิ่งจำเป็น ถ้าหากเราใช้แต่เถียงวิภาษวิธี มันจะนำไปสู่การเน้นเรื่องความคิดจิตใจเป็นหลัก มากกว่าสภาพแวดล้อมที่จับต้องได้ แต่หากรวมกับวัตถุนิยมประวัติศาสตร์ก็จะเป็นการดึงวิภาษวิธีให้ติดดินและอยู่กับโลกจริง