บทเรียนพรรคคอมมิวนิสต์ ในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519

การต่อสู้และใช้อาวุธเป็นเรื่องปกติของการปฏิวัติ เพราะการจะสร้างสังคมใหม่ เราจำเป็นต้องบทขยี้กลไกรัฐของสังคมเดิมทิ้งเสียก่อน เพราะชนชั้นปกครองเดิมได้ถือครอง กองทัพ กองกำลังปราบปราม ศาล และกฎหมาย ในการกดขี่ประชาชนอย่างชนชั้นกรรมาชีพอยู่แล้ว แต่ไม่ได้แปลว่าพรรคปฏิวัติจะต้องทำตัวลับๆ ล่อๆ ในมุมมืดของป่าอย่างเดียวโดยทิ้งมวลชนกรรมาชีพ ที่กำลังถูกอำนาจรัฐย่ำยี

นักสังคมนิยมปฏิวัติต้องทำแนวร่วมกับฝ่ายซ้ายอื่นๆ ขยายพื้นที่ประชาธิปไตย

นักสังคมนิยมปฏิวัติจะแยกตัวออกมาดําเนินงานเป็นพรรคปฏิวัติแบบโดดเดี่ยวเลยงั้นเหรอ? คําตอบคือไม่ เพราะถึงแม้ว่านโยบายบางอย่างของขบวนการอื่นๆ ที่กล่าวมานั้นอาจจะไม่ไปไกลเลยกรอบรัฐทุนนิยมก็จริง แต่ถ้าพูดในเรื่องของผลประโยชน์ทางชนชั้นและจุดยืนบางอย่างก็สามารถเป็นแนวร่วมกันอย่างชั่วคราวเพื่อข้อเสนอข้อต่อรองที่กรรมาชีพได้รับประโยชน์จากนโยบายของทุกฝ่าย

จะจัดตั้งขบวนนักศึกษากันอย่างไร

สำหรับประเทศการเกิดขึ้นของขบวนการนักศึกษาที่เริ่มชัดเจนเกิดขึ้นเมื่อวันที่ ๒๖ กุภาพันธ์ ๒๕๐๐ หลังจาการเลือกตั้งที่นักศึกษาประชาชนมองว่าเป็นการเลือกตั้งที่สกปรก การประท้วงเริ่มต้นที่จุฬามหาวิทยาลัย มีนักศึกษาหลายแห่งเข้าร่วม ในครั้งนั้นได้สร้างขวัญใจนักศึกษาขึ้นมาคนหนึ่ง ชื่อ สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ที่ฉวยโอกาสเข้าข้างนักศึกษา หลังจากนั้นจึงเกิดเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ ที่นำโดยศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย

อำนาจแท้ของมวลชนอยู่ตรงไหน?

ถ้าแรงงานไม่ทำงาน น้ำจะไม่ไหล ไฟฟ้าจะดับ เศรษฐกิจของประเทศแทบจะเป็นอัมพาตชั่วคราว จนในที่สุดรัฐจะต้องทำตามข้อเรียกร้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และนั่นคือคำตอบของคำถามที่เรากำลังประสบพบเจอตอนนี้ การเริ่มต้น “คิดถึง” วิธีการต่างๆ ที่จะนำพามวลชนไปสู่การนัดหยุดงาน ผ่านการถกเถียงแลกเปลี่ยนกันของขบวนการต่างๆ ในฝ่ายประชาธิปไตย จะช่วยคลี่คลายให้เราได้เห็นคำตอบต่างๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น

แนวทางการเคลื่อนไหวกระแสหลัก ตอบโจทย์เราแล้วจริงหรือ?

แนวทางการเคลื่อนไหวสังคมของเราที่เป็นกระแสหลักนั้น คือแนวทางการ “ปฏิรูป” แต่ว่ามันตอบโจทย์เราจริงๆ หรือไม่ ? การเปลี่ยนแปลงสังคมทีละนิดทีละหน่อย โดยคิดว่าสักวันนึงจะมีอะไรดีขึ้น โดยการกำหนดทิศทางที่ทำให้ชนชั้นนายทุนได้รับผลประโยชน์ ได้ขูดรีด ได้ออกนโยบายของตนเองโดยที่ประชาชนและกรรมาชีพเป็นเพียงแค่คนเลือกตัวเทนไปนั่งในสภา

บทบาทสหภาพแรงงาน กับพรรคปฏิวัติ

มาร์คซิสต์อย่างเรา การปฏิวัติปลดปล่อยชนชั้นแรงงานเป็นเป้าหมายสูงสุดอยู่แล้ว เราไม่เหมือนพวกนักปฏิรูปที่พยายามบอกเราว่า ค่อยๆ ปฏิรูปอย่างเดียว เดี๋ยวทุนนิยม ปัญหาความเหลื่อมลํ้าก็หมดไปเอง คําพูดเช่นนี้เป็นอะไรที่เพ้อฝันมาก เลนิน นักปฏิวัติสังคมนิยมชาวรัสเซีย เคยอธิบายเอาไว้ว่า ทุนนิยมสร้างรัฐสมัยใหม่ขึ้นมาเพื่อบรรเทาความขัดแย้งทางชนชั้น แล้วทำให้ตัวมันเองลอยอยู่เหนือสังคม